Op walvisjacht in het park van Vremde
We staan aan een drabbige poel, in een ongezellig parkje in de Antwerpse rand. Niks spannends aan, zou je denken. Maar wacht… We flitsen je terug in de tijd naar 8 miljoen jaar geleden. Toen dit de bodem van de oceaan was, en er boven dit parkje allerlei prehistorische haaien, walvissen en andere zeemonsters zwommen. Wacht even… Dat betekent dat er nú, hier in de grond, nog sporen van die dieren moeten liggen. Zou het? “Kijk, hier heeft er al één gegraven. Maar hij heeft de schat niet herkend.”
Van diepzeevis tot reuzenroofdier
De collectie van The Phoebus Foundation omvat niet alleen kunstwerken, maar ook bijzondere natuurhistorische objecten die de rijkdom en veelzijdigheid van de natuurlijke wereld tonen.
Inktvis op sterk water
Deze historische preparatie toont een inktvis die zorgvuldig werd bewaard voor anatomische studie. Inktvissen en andere koppotigen spreken al eeuwen tot de verbeelding. Hun intelligentie, hun vermogen om van kleur te veranderen en hun mysterieuze leefwereld maken hen fascinerend voor zowel wetenschappers als verhalenvertellers.
Megalodontand
Deze fossiele tand van Otodus megalodon dateert uit het Mioceen en werd gevonden in Indonesië. Met een hoogte van 14 centimeter is het een indrukwekkend overblijfsel van deze uitgestorven haai.
Omdat het skelet van haaien grotendeels uit kraakbeen bestaat, blijft daar zelden iets van bewaard. Hun tanden fossiliseren veel beter. Een groot deel van wat we vandaag over Otodus megalodon weten, is dan ook gebaseerd op de studie van zulke vondsten.
Hoewel slechts een beperkt aantal resten bekend is, schatten wetenschappers dat volwassen dieren ongeveer 15 tot 18 meter lang konden worden.
Diepzeevis
Deze diepzeevis behoort tot Nemichthys scolopaceus, een soort die voorkomt op dieptes van ongeveer 200 tot 4.000 meter. Hij valt op door zijn uitzonderlijk langgerekte lichaam en smalle bek.
Dit exemplaar wordt bewaard in een vitrine en past binnen de lange traditie van natuurhistorische verzamelingen. Diepzeedieren waren daarbij bijzonder interessant, juist omdat ze zelden werden gezien en afkomstig waren uit een wereld die lange tijd nauwelijks toegankelijk was voor wetenschappelijk onderzoek.
T. rex Trinity
TRX-293 Trinity is een van de best bewaarde en meest volledig gemonteerde Tyrannosaurus rex-skeletten ter wereld. Met een lengte van 11,6 meter en een hoogte van 4,37 meter maakt ze deel uit van een uiterst beperkte groep T. rex-skeletten die wereldwijd worden tentoongesteld.
Het skelet dateert uit het Laat-Krijt, ongeveer 67 miljoen jaar geleden, en bestaat uit botmateriaal van drie individuele Tyrannosaurus rex-exemplaren die tussen 2008 en 2013 werden opgegraven in Montana en Wyoming. De uitzonderlijk goed bewaarde schedel is afkomstig van één dier en vormt een van de meest bijzondere onderdelen van Trinity.
Trinity wordt momenteel onderzocht door een internationaal team van paleontologen onder leiding van Nizar Ibrahim van de University of Portsmouth. Het onderzoek richt zich onder meer op groei, verwondingen, fossilisatieprocessen en de leefomgeving van Tyrannosaurus rex.
Once upon a time… in Vlaanderen is een podcast die gemaakt werd door Sven Speybrouck, uitgegeven door Nieuwsblad. Speciale dank gaat uit naar archeoloog Marc Bosselaers. Deze podcast is mogelijk gemaakt dankzij de steun van The Phoebus Foundation SON, Bedrijvengroep Katoen Natie, Indaver en Hannibal Books.