Hoog boven Antwerpen kreeg Nils Verkaeren een tijdelijk atelier met de Scheldebocht als onderwerp. Vanaf de bovenste verdiepingen van de Boerentoren schilderde hij de rivier bij zonsopkomst en zonsondergang, wanneer het licht het uitzicht telkens verandert.

Voor Verkaeren is ter plaatse werken essentieel. Als pleinairschilder neemt hij zijn doeken mee het landschap in: de weersomstandigheden, het veranderende licht en de fysieke inspanning bepalen mee hoe een schilderij ontstaat. Eerder bracht die werkwijze hem naar afgelegen gebieden in Colombia. Ditmaal vond hij zijn werkplek hoog boven zijn eigen stad.

Ook de klim in de Boerentoren maakte deel uit van dat proces. Zo werd het vertrouwde Antwerpse panorama het vertrekpunt voor schilderijen waarin zowel het uitzicht als de ervaring van de plek hun sporen nalaten.